In het verre verleden, toen onze voorouders het jaar zagen als twee helften, was de lente-equinox (20 maart) het begin van de lichte helft van het jaar en de herfst-equinox het begin van de donkere helft. Een equinox is het moment waarop het middelpunt van de zonneschijf recht boven de evenaar staat.
Culturen door de geschiedenis heen hebben deze verschuiving in de seizoenen gevierd met festivals gewijd aan hun goden en godinnen.
De lente-equinox vormde een cruciaal moment in hun kalender en markeerde de terugkeer van vitaliteit naar het land en het hernieuwde ontwaken van de goddelijke krachten. Het was een tijd van grote vieringen, gekenmerkt door feesten, vreugdevuren en gemeenschappelijke bijeenkomsten die op heilige plaatsen werden gehouden.
Zoals de aarde ontwaakt in de lente, zo ontwaakt ook de menselijke geest, bewogen door de belofte van nieuwe mogelijkheden en groei.
De natuur bruist van leven en vruchtbaarheid, en overal in het dierenrijk komen paringsrituelen op gang. Het is dan ook geen verrassing dat de lente-equinox al lange tijd wordt gezien als een periode van wedergeboorte. Zowel eieren als zaden zijn symbolen geworden van deze vernieuwing — eieren als teken van nieuw leven bij dieren en zaden bij planten — en vormen al eeuwenlang een centraal onderdeel van de gebruiken en tradities rond de lente.
Ostara
Eostre, of Ostara, is een Germaanse heidense godin wiens feest valt op de lente equinox (20 maart) op het noordelijk halfrond. Ostara wordt geassocieerd met het ontkiemen van leven, zowel innerlijk als uiterlijk.
De heilige maanhaas wordt de paashaas
De naam “Ostara ” komt van het Latijnse woord “Aurora”, wat “dageraad” betekent. De godin van de dageraad symboliseert het ontwaken van de natuur en het begin van nieuw leven. De Heilige “maanhaas” zou het dier zijn van de lentegodin Ostara. Er wordt gezegd dat tijdens een volle maan de maanhaas in de sterrenbeelden te zien is.
Voor mensen was de haas ooit een symbool dat de godin van de dageraad al op weg was om de ijzige winter eindelijk te verbannen. Om Ostara aan te kondigen, begroeven hazen eieren in het bos.
Uit het ei werd de wereld geboren
Volgens de Germaanse legende legde Ostara aan het begin van de tijd een ei, dat ze duizenden jaren tussen haar borsten droeg om het te verwarmen en zich vervolgens overgaf aan de duisternis. Toen het rijpe ei eindelijk open barstte, kwam de hele wereld eruit: planten, watermassa’s, mensen en dieren. Ondertussen werd de dooier de zon, die licht in de duisternis bracht. Het offeren van de eieren—als symbool van de moeder van de aarde Ostara—vertegenwoordigt dus een ritueel ter herdenking van de geboorte van de aarde.
Het christendom nam het idee van de maanhaas en de eieren over en veranderde het in de paashaas, die zijn kleurrijk geschilderde eieren verbergt en vervolgens de mensen laat zoeken. Terwijl de religieuze paasviering zich richt op de opstanding van Jezus, viert het jaarlijkse festival van Ostara het ontwaken van de natuur na de wintermaanden.
Workshop Lentekransen maken
Het maken van een Ostara (lente) kransen is een mooie manier om stil te staan bij het ritme van dit seizoen.
Kom naar de Voedseltuin en maak je eigen krans op 19 maart!
Tijdens deze workshop vlechten we kransen van bomentakken en lentebloemen uit de tuin, en ontdekken we de verhalen, symboliek en rijke folklore die met deze planten verbonden zijn. Wil je bewust stilstaan bij de heropleving van de natuur en een krans komen maken die je mee naar huis kan nemen? Reserveer hier je plekje voor de workshop.
Sneak Peek – Rotterdamse Art week op de Voedseltuin
Als onderdeel van de Rotterdamse Art week kan je op de Voedseltuin op 28 maart deelnemen aan een lente ritueel, dat je uitnodigt om de transitie van donker (winter) naar licht (lente) in jezelf te ervaren.
Er komen nog meer leuke verrassingen, dus zet het alvast in je agenda. Dit wil je niet missen!
Stuur een email naar Lara@voedseltuin.com om je alvast in te schrijven.
(Tekst Lara Egbring)