Een paar jaar geleden kwam Boris, via een goede vriendin, voor het eerst op de Voedseltuin. Hij was toen al onder de indruk van het groene én sociale karakter van deze plek. Na een burn-out belandde hij in de ziektewet. Nu pakt hij, via een re-integratietraject van het UWV, de draad weer op met vrijwilligerswerk. “De Voedseltuin stond al op mijn radar, dus ik wist meteen dat ik hier vrijwilliger wilde worden.”
Als milieu- en maatschappelijk bewust persoon wil Boris zijn (linkse) idealen niet alleen verkondigen, maar ook in de praktijk brengen. “Door te helpen bij de productie van groente en kruiden voor de Voedselbank help ik mee aan armoedebestrijding. We tuinieren daarnaast ook nog eens volgens het principe van de permacultuur, wat goed is voor de bodem en de biodiversiteit.”
Het werken in de tuin heeft voor Boris ook een therapeutische werking. “Het is fijn om onder de mensen te zijn. Maar als ik het toch te druk vind, ga ik gewoon in mijn eentje een klusje doen. Daar is hier ruimte voor, er is weinig werkdruk. Ik vind het ook leuk en interessant om de seizoenen van dichtbij mee te maken en met mijn handen te werken. Ook als het buiten ijskoud is. Sinds ik hier werk gebruik ik een natuur-identificatie-app. Daarmee scan ik overal waar ik kom dingen die ik mooi vind of die interessant lijken. Dat is leuk om te doen en ik leer er ongelooflijk veel van.”
Boris had nog geen ervaring met moestuinieren, maar heeft in een half jaar tijd veel kennis opgedaan. “In de winter hielp ik onder andere met wilgen snoeien en het herstellen van de takkenhagen rondom het terrein. In het voorjaar lag de nadruk op het zaaien en uitplanten van de gewassen. Nu het zomer is, plukken we daar – letterlijk – de vruchten van.” Sinds kort heeft hij een flinke geveltuin met zijn woongroep en een eigen volkstuintje samen met vrienden. “De hoeveelheid kennis die ik hier heb opgedaan verbaast mijzelf, en ook mijn vrienden zijn ervan onder de indruk.”
Het geheim van de Voedseltuin is volgens hem dat er veel ruimte is voor jou als persoon. “Nieuwe ideeën zijn altijd welkom. Bijna alles op de tuin wordt hergebruikt, en dat stimuleert mij om creatief te denken. Ik kan hier helemaal mezelf zijn.”
(Tekst Bertil Beekmans, Foto Judith de Rond)